Recensies

The Frisian artist Rhodis stands for wild expressionism and authenticity. She makes what could be called surrealistic dreamscapes. Her often colorful images and seemingly rough style jump to the eye but if you take a second look you will notice a strange delicacy as well. The drawings and paintings are made on wood, paper and canvas with pen, ink and (acryl) markers. Whatever she can find, she works with. A Rhodis contains so many details that one work can tell a thousand stories. Her images work like a rollercoaster dragging one into a world of emotion, explosive and refined at the same time.     Recensie Zart

———————————————————————————————-

RHODIS LUST FOR LIFE IN TEKENINGEN, OBJECTEN EN TEXTIELONTWERPEN
Van de werken van Rhodis en van haar persoon spat de ‘Lust For Life’ af. Een flamboyant talent en als zodanig zeldzaam in het kunstenaarsplantsoen.
Het surrealisme bloeide in de roomskatholieke landen en het surrealistische vrouwbeeld is onder invloed van Freud het tegendeel van de Heilige Maagd Maria. In Nederland met zijn calvinistische traditie heeft het surrealisme geen rol van betekenis gespeeld , o.a. door de dictatoriale Terbraak, die zich fel tegen het surrealisme keerde.
De visie op de vrouw door de (manlijke) surrealisten is extreem: zij vertegenwoordigt de Heilige of de Hoer, de belichaming van de schoonheid , het gevaar, het mystieke en mysterieuze, het intuitieve, het irrationele, en de krankzinnigheid.
Het beeld van de vrouw in het werk van Rhodis is moderner en milder. In haar werk en leven is zij geen Heilige Maagd en zo hoort het ook.
Een open vraag blijft de invloed van de academie op haar vermogen tot vrij associëren of dat die vrije associatie faculteit altijd al deel uitmaakte van haar karakterstructuur en bij droeg/draagt aan het ver vaardigen van een voortdurende stroom aan spontane kunstwerken, die gedeeltelijk een bewuste keuze lijken, maar ook raadselachtige inhouden van het onbewuste –vooral in de oudere surrealistische schilderijen- daar dwars door heen lijken te breken in symbolische beeldtaal.

Haar werk nu al jaren volgend valt mij de grote spontaniteit op, een geroutineerde snelheid van produceren en de overweldigende massaliteit van haar vaak symbolisch verbeelden op niet mis teverstane, krachtige wijze van wat in haar leeft.
Niet alleen in beeld drukt zij zich uit maar ook in taal, veelal in de vorm van veel zeggende aforismen. De combinatie taal en beeldmateriaal vullen elkaar volmaakt aan en verduidelijken haar kijk op de realiteit. Opmerkelijk is de humor die haar vitalisme rijk doet bloeien.
De werken zijn geladen met emoties en spontaniteit. Haar werk is desondanks niet zwaar, ontoegankelijk of moeilijk interpreteerbaar, doordat menigmaal een grote dosis humor, al of niet onwillekeurig, de werken een heel speels karakter geeft.
Rhodis is in het Noorden van het land een ondergewaardeerd talent en een van de weinige collegas die in haar werken een totaal eigen gezicht heeft. Epigonisme is haar vreemd, conventies kent zij beeldend niet en gaat haar eigen weg.
Ik moet altijd bij het werk van Rhodis denken aan de sixties, de Andy Warhol scene, Iggy Pop, de Velvet Underground, Lou Reed.
De herhaling van motieven op enkele werken, de door de pop art gepropageerde ‘flatness’ van schilderijen en tekeningen, de doorwerkte caleidoscopische tekeningen, het ontbreken van het klasssieke perspectief, de motieven die recht uit de barokke, neo-Jugendstil van de psychedelische Underground lijken te komen; een totaal uniek talent dat door de eigenaren van galeries en beheerders van cultuur centra door gebrek aan ‘scouting’ in de kunstwereld nog niet aan bod komt.
De verfrissende kunst van Rhodis heeft een internationaal karakter, the sound of the city en daarmee nooit provinciaal. Recensie Fred van der Wal

—————————————————————–